به نام خدا

این خبر را در صفحه آخر روزنامه همشهری روز شنبه 24/2/1390 خواندم:

« پسر بچه ده ساله بولیویایی برای یافتن مادرش حدود هزار کیلومتر در زیر یک کامیون مخفی شد تا به شیلی و محل اقامت مادرش برسد.

فرانکلین ویلکا هوآناکو تمام این مسافت را طی دو روز بدون آب و غذا در اتاقک فلزی کوچکی که زیر کامیون تعبیه شده بود به سر برد. وی به رسانه ها گفت، سه سال و نیم قبل، مادرم به اتهام حمل مواد اولیه ساخت کوکائین دستگیر شد و او را به منطقه ای در شیلی تبعید کردند.

به همین دلیل، تصمیم گرفتم برای ملاقاتش این مسیر طولانی را طی کنم.

جالب اینجاست که بی آب و غذا بودن، تنها مشکل این پسر بچه نبوده است و کامیونی که وی خود را در زیر آن پنهان کرده بود از مناطق سردسیر و برفگیر بولیوی عبور کرده است.»

***

تاگور -ادیب هندی- جمله ای دارد به این مضمون که:

«تا وقتی کودکی به دنیا می آید، یعنی هنوز خدا به بشر امیدوار است . . .»

2) خودتان فکر کنید که الان چه باید گفت . . .